علیرضا بابایی

یک لانچر گیمینگ ساختیم که پشتش یکی از قوی‌ترین سیستم‌های آنتی‌چیت آن سال‌ها قرار داشت، به‌همراه سرورهای منطقه‌ای با پینگ پایین تا بازیکن ایرانی بدون لگ بازی کند؛ در اوج، بیش از ۲٬۰۰۰ بازیکن هم‌زمان روی هر عنوان. هیچ‌وقت هم بابتش پولی نگرفتیم.

تحریم تهیهٔ این بازی‌ها را برای گیمر ایرانی واقعاً سخت می‌کرد. برای همین رفتیم سراغ مدولار کردن بازی‌ها تا بتوانیم تجربه‌ای بسازیم که مخصوص همین کاربرها باشد. آنجا بود که عملاً وارد مهندسی معکوس شدیم و من یاد گرفتم یک سیستم را از داخل بخوانم، نه از روی مستنداتش. همان عادت هنوز هر بار که با یک API یا فرمت دادهٔ ناآشنا روبه‌رو می‌شوم به کارم می‌آید.

چیزی که از آن دوره ماند فقط مهارت فنی نبود. سال‌ها اوقات خوش هم بود، برای جامعه‌ای که دسترسی‌اش به این بازی‌ها هیچ‌وقت ساده نبود.

کار روزانه با چیزی که خیلی از مهندس‌ها دیر یادش می‌گیرند: اینکه پیدا شدن، خودش یک مسئلهٔ مهندسی است.

این دوره نگاهم را به هر محصولی که می‌سازم عوض کرد. حالا ساختار URL، سلسله‌مراتب هدینگ‌ها و متادیتا را همان اول کار طراحی می‌کنم، نه بعد از لانچ. یک سایت زیبا که کسی پیدایش نکند، در عمل ساخته نشده است.

از ۲۰۲۱ در اکوسیستم اتریوم فعال بوده‌ام، در بسیاری از پروژه‌های سطح‌اول، گاهی به‌عنوان early adopter و گاهی به‌عنوان عضو فعال یا مالک کامیونیتی.

در همین مسیر پروتکل Elora را در ۲۰۲۲ بالا آوردیم، پلتفرم آموزشی Crypto101 را ساختیم، در چند هکاتون بزرگ شرکت کردم و در جذب سرمایه برای چند پروژهٔ پرایوت نقش داشتم.

چیزی که از این سال‌ها برداشتم بیشتر از دانش فنی بود. فهمیدم اعتماد کاربر چطور ساخته می‌شود و چطور می‌شود در یک روز از دستش داد.

تا پیش از آن، کارم بیشتر رساندن محصول دیگران به آدم‌ها بود. از اینجا به بعد، خودِ محصول را ساختم: ترمینال دادهٔ بازار، مقایسه‌گر صرافی‌ها، دستیار پزشکی، پلتفرم رمان تعاملی، فروشگاه آنلاین و داشبورد آنالیتیکس آن‌چین.

کنار این‌ها چند پروژهٔ هوش مصنوعی برای مؤسسات بزرگ هم بوده که پرایوت‌اند؛ نمی‌توانم دربارهٔ جزئیاتشان بنویسم، هرچند دلم می‌خواهد.

یک تیم کامل مهندسی و مارکتینگ، که پروژه‌های سازمانی را از صفر تا لانچ تحویل می‌دهد: استراتژی، طراحی، کد، انتشار و رشد.

نقش خودم بیشتر جایی است که این دو به هم می‌رسند: تصمیم‌های فنی که آخرش روی رشد اثر می‌گذارند، و تصمیم‌های رشد که آخرش به معماری برمی‌گردند.

نقشم جایی است که تصمیم محصول و تصمیم مهندسی یکی می‌شوند: از تعریف مسئله و معماری، تا رابط کاربری، پرفورمنس، سئو و لانچ. هفت پروژه تا امروز از همین همکاری بیرون آمده‌اند؛ از سایت‌های شخصی و برند، تا فروشگاه و CMS اختصاصی و پروتکل Web3 الورا.

چیزی که کنوین را متفاوت می‌کند آدم‌هایش است. بیشتر شبیه یک خانواده‌ایم تا محل کار، و همین اعتماد است که کار بزرگ را آرام و دقیق جلو می‌برد.